U bent hier: Home / Toolbox / Doen / Juridische informatie en procederen / Wet- en regelgeving / Nationaal / Wet Luchtkwaliteit

Wet Luchtkwaliteit

In de Wet Milieubeheer is een nieuw hoofdstuk opgenomen over luchtkwaliteit. Dit hoofdstuk is op 15 november 2007 in werking getreden en vervangt het Besluit Luchtkwaliteit 2005. Hoofdstuk 5 van de Wet milieubeheer gaat over luchtkwaliteitseisen en en staat bekend als de Wet luchtkwaliteit.

Nationaal Samenwerkingsverband Luchtkwaliteit
Toetsing aan NSL
Luchtvervuiling door stallen

Nationaal Samenwerkingsverband Luchtkwaliteit

Het Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit (NSL) is de kern van de Wet Luchtkwaliteit, die met ingang van 15 november 2007 van kracht is geworden. In gebieden waar de normen voor luchtkwaliteit niet worden gehaald (zogenoemde overschrijdingsgebieden) gaan overheden in gebiedsgerichte programma's de luchtkwaliteit verbeteren.

Het NSL is een bundeling van alle gebiedsgerichte programma's en alle rijksmaatregelen om de luchtkwaliteit te verbeteren. Het NSL bevat alle maatregelen die de luchtkwaliteit verbeteren en alle ruimtelijke ontwikkelingen die de luchtkwaliteit verslechteren.

Het is een soort balans. Links op de balans staan alle maatregelen die het Rijk, provincies en gemeenten vanaf 1 januari 2005 nemen om de luchtkwaliteit in een gebied te verbeteren. Rechts alle grote ruimtelijke activiteiten in het gebied waarover de overheden de komende vijf jaar een besluit willen nemen. Het betreft dan ruimtelijke, verkeers- en infrastructurele besluiten en vergunningen voor industriële installaties. Ook projecten met strategische nationale ruimtelijke doelen kunnen onder dit programma vallen.

De balans helt over naar links: de positieve effecten (maatregelen om de luchtkwaliteit te verbeteren) moeten de negatieve effecten (ruimtelijke projecten die de luchtkwaliteit verslechteren) ruimschoots overtreffen.

Als gevolg van onder andere het niet doorvoeren van de kilometerheffing is het echter maar de vraag of het NSL werkelijk leidt tot verbetering van de luchtkwaliteit.

Toetsing aan NSL

Binnen projecten met effect op de luchtkwaliteit wordt onderscheid gemaakt tussen projecten die in betekenende mate vervuilend zijn en projecten die niet in betekenende mate vervuilend zijn (NIBM). De eerste categorie projecten moet aan het NSL worden getoetst, voordat ze kunnen worden gerealiseerd.

Vervuilende projecten kunnen alleen doorgang vinden als de vervuiling gecompenseerd wordt. Dat kan in het project zelf of in de nabije omgeving. Is dat niet mogelijk dan kan het project worden opgenomen in de 'balans' van het NSL Het is tijdens juridische procedures van belang om aan te tonen dat projecten IBM zijn, dan worden ze getoetst en wordt de vervuiling gecompenseerd.

Zie ook WikiLucht.

Luchtvervuiling door stallen

Uit stallen komen diverse gassen vrij. Om de vervuiling van de lucht terug te dringen, stelt de overheid verschillende eisen aan een veehouder. Deze regels staan in een omgevingsvergunning. De gemeente moet de omgevingsvergunning handhaven.

Belangrijk zijn de eisen voor ammoniak, vastgelegd in de Ammoniakwet. Ammoniak kan verzuring en vermesting van natuurgebieden veroorzaken.

De Wet geurhinder en veehouderij (Wgv) vormt vanaf 1 januari 2007 het toetsingskader voor de omgevingsvergunning, als het gaat om geurhinder vanwege dierenverblijven van veehouderijen. In Reconstructiegebieden waar plannen definitief zijn vastgesteld, gelden de normen zoals geformuleerd in de Wet geurhinder en veehouderij.

Lees meer:

Geur en veehouderijen.

Opmerkingen

Wil je reageren? Meld je aan!